Futbolcular / Cláudio Taffarel

Kaleci · Galatasaray · Brezilya

CLÁUDIOTAFFAREL

Santa Rosa, Brezilya—Galatasaray

On bir metre, bir kalecinin kaybedecek hiçbir şeyinin olmadığı tek mesafedir.
Doğum tarihi
08.05.1966
Uyruk
Brezilya
Mevki
Kaleci
İstanbul
1998 — 2001

Hikâyesi

Santa Rosa'danKopenhag'a

Brezilya'nın güneyinden İtalya'ya, oradan İstanbul'a. Bir kalecinin kariyeri boyunca hep aynı yerde sınandığı hikâye: on bir metrede.

Rio Grande do Sul'un küçük bir kentinde, Santa Rosa'da doğdu. Kaleciliği Porto Alegre'de, Internacional'in altyapısında öğrendi. Brezilya kaleci yetiştirmekle değil, kaleciyi affetmemekle tanınan bir ülkedir; orada kalede büyümek, ilk günden itibaren suçlanmaya alışmak demektir.

Yirmili yaşlarının başında millî takımın kalesine geçti ve kariyeri boyunca oradan inmedi. Avrupa'ya İtalya üzerinden açıldı: önce Parma, sonra Reggiana. Serie A o yıllarda dünyanın en zor ligiydi ve bir Brezilyalı kaleciden en çok istenen şey golü kurtarmak değil, sakin görünmekti.

Kariyerinin ortası penaltılarla geçti. Önce Pasadena'da, ülkesinin yirmi dört yıllık beklemesini bitiren gecede; dört yıl sonra Marsilya'da, aynı turnuvanın yarı finalinde. İki seferinde de kalede o vardı ve iki seferinde de kimse ondan bir kurtarış beklemiyordu — beklenmeyen kurtarış, kalecinin tek gerçek sermayesidir.

1998 yazında İstanbul'a geldi ve otuz iki yaşında bir kalecinin kariyerinin en görünür işini burada yaptı. Kulüp art arda şampiyon oldu, ardından Kopenhag'da Türkiye'nin ilk Avrupa kupası geldi. Yıllar sonra aynı kulübe kaleci antrenörü olarak döndü; bu arşivde onun iki kaydı var, ikisi de aynı çizginin arkasında.

Kariyer yolculuğu

Hat soldan sağa parlıyor: kariyer ilerledikçe ışık artıyor, bugünkü kulüpte zirveye çıkıyor.

  1. 1985 — 1990InternacionalBrezilyaKalede büyüdüğü yer; millî takıma buradan çağrıldı.
  2. 1990 — 1993ParmaİtalyaAvrupa'yı burada tanıdı; Wembley'de bir kupa kaldırdı.
  3. 1993 — 1995ReggianaİtalyaDünya kupasını kazanmış bir kalecinin küçük kulüpte geçen iki sezonu.
  4. 1995 — 1998Atlético MineiroBrezilyaÜlkesine dönüş; İstanbul'a buradan geldi.
  5. 1998 — 2001GalatasarayTürkiyeÜç yıl, iki şampiyonluk ve bir kupanın penaltılara kaldığı gece.

Unutulmaz geceler

Arşivin sakladığı geceler — her biri neden hatırlandığıyla birlikte.

  • 1994

    Pasadena

    Dünya Kupası finali · Brezilya — İtalya

    Doksan dakika ve uzatma golsüz bitti, kupa penaltılara kaldı. Bir vuruşu çıkardı, sonuncusu üstten auta gitti ve Brezilya yirmi dört yıl sonra kupayı aldı.

  • 1998

    Marsilya

    Dünya Kupası yarı finali · Brezilya — Hollanda

    Dört yıl sonra aynı sınav, aynı adam. Yarı final penaltılara gitti ve iki vuruşu çıkardı; ülkesini ikinci kez üst üste finale taşıdı.

  • 2000

    Kopenhag

    UEFA Kupası finali · Galatasaray — Arsenal

    Yağmurlu bir gecede yine penaltılar. Türkiye'nin bir kulübü ilk kez Avrupa kupası kaldırdı ve kalede otuz dört yaşında bir Brezilyalı duruyordu.

  • 2000

    Monako

    UEFA Süper Kupası · Galatasaray — Real Madrid

    Aynı yılın sonbaharında Avrupa'nın en büyük kulübünün karşısına çıktılar ve kazandılar. Bir kupa şans sayılabilir; iki kupa sayılmaz.

Favori anlar

Bu bölüm arşivin en kişisel yeri. Golün kendisi değil, nasıl olduğu.

  • Duruş

    Geç karar veren adam

    Penaltıda erken yatmaz, son ana kadar ayaktadır ve gövdesini kapatarak bekler. Bu, kurtarış sayısını değil kurtarış ihtimalini artıran bir alışkanlıktır. İki turnuvanın penaltı serisinde de aynı duruşu tekrar ettiğini görmek, o gecelerin şansla açıklanmasını zorlaştırıyor.

  • Alışkanlık

    Diz çöküş

    Kupa gecelerinde ilk yaptığı şey kutlamak değil, olduğu yerde diz çökmek. Sahanın ortasına koşan on kişi ve kale çizgisinin önünde tek başına duran bir adam — 1994'ün bende kalan görüntüsü bu. Sevincini herkesten sonra göstermesi, kaleci olmanın kendisi gibi geliyor.

  • Detay

    Yer seçimi

    Modern ölçülere göre uzun bir kaleci değildi ve bunu uçarak değil, doğru yerde durarak kapattı. Kurtarışlarının çoğu televizyonda sıradan görünür; çünkü topa ulaşmak için hamle yapmaz, top zaten onun durduğu yere gelir. Arşivde en zor bulunan kare bu adamın kurtarışı, çünkü kolay göründüğü için kimse fotoğrafını çekmemiş.

İstatistikler

Yıl
1998 — 2001
UEFA Kupası
2000
UEFA Süper Kupası
2000
Süper Lig
1999 · 2000

Maç toplamı doğrulanana kadar yazılmadı; buraya yalnızca kesin olan başlıklar kondu.

Brezilya'nın dördüncü yıldızı da, Türkiye'nin ilk Avrupa kupası da aynı çizginin arkasında beklendi.

— Cláudio Taffarel